dinsdag 10 november 2015

Dag 4: Yoyogi Park, Meiji Jingu, Harajuku & Shibuya

Vandaag beginnen we de dag weer rustig, deze keer in een ander park: Yoyogi park.
Dit park is een stukje kleiner dan Shinjuku Gyoen en het ziet er ook een stukje ouderwetser uit, maar het was wel heerlijk stil, op de enorm grote kraaien na dan!


Met z'n allen het park schoonhouden.
Naast Yoyogi park is Meiji Jingu gelegen, alhoewel je er wel eerst het park weer voor moet uitlopen. Er staat dan ook een heel groot bos omheen waardoor je het idee hebt dat je helemaal niet meer in een drukke stad zit maar op een afgelegen plek. Meiji Jingu is een Shinto shrine/tempel gewijd aan de Meiji keizer en zijn vrouw.

De eerste torii (poort) is al gelijk super-imposant, deze poort is dan ook een van de grootste in Japan (12 m hoog en 9,1 m breed) en gemaakt van cypressenhout dat 1700 jaar oud is.
Het gebied bestaat uit een buitenste ring in het bos met een enorm pad waar wel duizenden mensen over heen kunnen lopen (bijvoorbeeld bij evenementen zoals oud-en-nieuw).  Langs het pad staan o.a. sake en wijnvaten die cadeau gedaan zijn aan de keizer. Ook het binnenplein is groot, maar wel zonder fratsen. Van het binnenplein vind ik de bomen wel het mooiste. Zoals je kan verwachten in Japan is alles ook keurig netjes onderhouden.


Links zie je allemaal houten plakken hangen, je kunt deze kopen en dan je wensen er op schrijven en hopen dat de goden het meenemen/lezen. Het is grappig dat je al deze wensen ook gewoon nog kan lezen als bezoeker. Sommige zijn ook heel lief of zielig, zo lazen we er eentje ter ere van een overleden hond. Ik heb zelf bij de offer-hal (linksboven) een 'gebed' gedaan, door een muntje te gooien, te buigen en te klappen (op die manier trek je de aandacht van de goden). Stiekem vond ik dat best wel bijzonder om te doen, ik vind het Shintoisme erg interessant omdat goden gelinkt zijn aan natuurelementen (zoals bomen en stenen), maar goed..de keizer word dus ook gezien als een god...
Nadat we even uitgerust en gezeten hebben in de tempel zijn we richting Takeshita dori gelopen, wat aan de andere kant van het station/spoor ligt!

Harajuku / Takeshita dori

Daar waren we dan, bij de ingang van deze zo welbekende straat (nou ja bekend voor de liefhebbers van Japanse straatmode dan).
De straat zelf ziet er uit als een normale winkelstraat, maar Takeshita dori (straat) zit stampvol met winkeltjes die mode en accessoires verkopen (yay!). Ik moest mezelf tegenhouden echt overal binnen te gaan, dus ik heb geprobeerd een selectie te maken. Maar we hadden na dat lopen nogal trek, dus we hebben -natuurlijk- eerst een crêpe gegeten..want wat eet je anders in Harajuku ;). Met crêpe bedoel ik een dunne pannekoek die gevuld is (met fruit en slagroom bijvoorbeeld) en opgerold. Er zijn 'tig crêpe-tentjes in Harajuku, maar omdat we zo'n trek hadden zijn we gewoon bij de eerste de beste gegaan. Maar de volgende keer wil ik bij een andere, sommigen hebben wel 30 smaken en zien er superschattig uit!
Sommige winkeltjes waren een beetje verstopt of  hoger gelegen. Natuurlijk ben ik bij de Closet Child (2ehands lolita winkeltje)weer geweest, ik heb hier over-the-knee-kousen gekocht die ik niet zo snel zou importeren via internet omdat dat in verhouding vaak wat duur is (tenzij je het met wat anders zou kopen). Verder waren er leuke winkeltjes met fairy-kei dingen, winkeltjes met alleen maar sokken, panty's en maillots, er was een iets groter warenhuis met allemaal kleine winkeltjes er in zoals Swimmer (veel te leuk, ik kon echt niet kiezen ;_; ik ben er meerdere keren in geweest). En ik vond de Disney accessory shop ook impressive, ze maken er echt bijzonder gedetailleerde mooie accessoires/sieraden die ik nog nooit ergens gezien heb. Maar ook hier gold voor mij weer: er was te veel keuze. Na twee keer rondlopen weet ik dan nog steeds niet wat ik wil hebben. Nou ja, ik heb in ieder geval heel veel inspiratie opgedaan!

Je wilt het niet geloven maar halverwege de straat hadden we alweer trek en ik zag bij toeval een heel erg leuk plekje om te ten: het Pom Pom Purin cafe. Dit superschattige cafe staat helemaal in thema van de character Purin, een hondje in de vorm van een pudding <3! Ik had niet gepland hier heen te gaan maar ik werd er wel superblij van en volgens mij vond Nick het stiekem ook wel leuk. We mochten de mok na de maaltijd ook meenemen, yay!


We zijn takeshita dori weer verder uitgelopen en daarna de weg over gestoken om de Moshi Moshi box te zien, een grote klok ontworpen door Sebastian Masuda, die bekend is van zijn kawaii kunst. Veel mensen hebben echt zoiets van: "wtf is dit", maar ik vind het zelf echt geweldig al die kleurtjes en dingetjes waarvan het gemaakt is!


We hebben rechtsomkeerd gedraaid en gelopen richting Meiji dori en ondertussen allerlei winkeltjes bekeken. Toen we weer terugliepen was het inmiddels alweer thee-tijd. Nick is heel erg blij met het feit dat er redelijk veel Starbucks-en te vinden zijn omdat zijn favoriete thee er te vinden is (chai latte). Dus we zijn op de Meiji dori crossing (Meiji Jingu Mae station zit er onder) het Tokyo Plaza gebouw in gegaan, deze staat bekend om de 'mirror escalator'. De roltrap naar boven is omhuld met allerlei spiegels in rare vormen en scheven standen waardoor er een kunstzinnig, enigszins psychedelisch, schouwspel ontstaat. Het grappigste vond ik er aan dat ik mezelf nergens in de spiegels terug kon vinden terwijl we met de roltrap naar boven gingen.
Bovenin de Tokyo Plaza zit een grote Starbucks waar ze ook nog eens een groot assortiment lekkers bij hadden. We hebben hier een Earl Grey chiffon cake geprobeerd en die was lekker! Ook de buitenplaats van deze Starbucks was echt huge en er was ruimte genoeg voor iedereen. Bovendien was het redelijk stil op een ontspannen singer-songwriter achtergrond muziekje na dan. Hier hebben we echt een tijd lang gezeten en uitgerust..dat heb je ook best wel nodig tussen alle drukte door.
Op de foto zie je al een heel klein stukje ervan, maar aan de overkant zit Laforet, een winkel-centrumpje (of warenhuis, hoe je het wilt zien) waar ook (alweer!) lolita-kleding winkels in zitten. Deze keer ben ik er wel wat sneller langs gegaan. Niet slecht bedoeld, maar het is toch een beetje jammer als je niks kan kopen :') maar het blijft speciaal dat je het er daar 'zomaar' tegen komt.

 Na Laforet zijn we Meiji dori langsgelopen richting Shibuya (het zit er niet zo ver vandaan). Ondertussen kwamen we langs een winkeltje genaamd Alice on Wednesdays, wat uiteraard ook van alles in het Alice in Wonderland thema verkoopt. Dit winkeltje is bijzonder leuk ontworpen, om er binnen te komen moet je door een klein deurtje heen (net zoals Alice in het verhaal zeg maar). Ook de binnenkant heeft 3D elementen uit het verhaal, echt supergaaf!
Inmiddels kwamen we al redelijk in de buurt van Shibuya. 
Bij de grote Tower Records winkel heeft Nick een rare pinda-kip gachapon 'gewonnen'.
Even verderop aan de andere kant van de straat zag ik een winkel die er ook superleuk uit zag: een Disney store! Ook van binnen was deze winkel echt zo gaaf vormgegeven! Het was alleen jammer dat het er zo druk was. Ik heb er echter wel iets leuks gevonden, de accessoires van Tangled/Disney x Angelic Pretty waren in de aanbieding en ik heb de ringen gekocht ervan, ze zijn zo mooi en voor de helft van de prijs kon ik het niet laten liggen.
Even verderop was Shibuya Crossing, het mega-grote oversteekpunt voor het station. Ok, ik dacht dat ik van foto's een idee kon krijgen maar in werkelijkheid voelt het nóg drukker en chaotischer! Zoveel mensen die tegelijkertijd de straat oversteken en alsnog beland je aan de overkant, maar je moet wel uitkijken dat je elkaar niet kwijt raakt. 


 Aan de overkant bij het station vonden we uiteraard Hachi, de trouwe hond die jullie vast wel van naam kennen (maar dat is niet precies de reden waarom het hier altijd zo druk is).

We zijn Shibuya 109 naar binnen geweest (weer een winkel-keten-centrum). Om eerlijk te zijn kon ik me niet meer zo goed herinneren waarom ik hier naar binnen wilde, maar het was wel tof om ook de gyaru-like en andere vrouwelijke mode te zien..soms zelfs lijkend op lolita, maar dan meer normale modellen. Je zag hier ook echt dat het de laatste mode was wat te koop was zoals Larme Kei. Toen we iets verder liepen (we hadden tijd over) kwamen we opeens in een sokkenwinkeltje een mevrouw met een filmcamera tegen die ons vroeg of we een interview wilden doen. Nick had er geen zin in, dus we zijn snel weer weggegaan :P. 
We hebben ook (natuurlijk) nog wat tijd besteed in een arcade (of meerdere?) deze had een supergafe versie van Luigi's mansion , maar dan met echte stofzuigermond-controllers waarmee je spoken op moest zuigen, dat was echt gaaf (zie rechts)!

Ergens kwamen we een Book-Off winkel tegen. Ik weet niet of ik het al verteld had, maar Book-Off is een grote winkelketen van 2e hands spullen..voornamelijk boeken maar ze verkopen ook 2ehands magazines, spellen (ook retro spellen), dvd's, cd's etc. En je kunt er echt van alles op de kop tikken voor heel weinig geld...als je geluk hebt. Nou had ik al tijdens iets op mijn verlanglijst staan en dat vond ik hier zomaar voor maar 300 yen! We zijn heel veel Book-Offs afgegaan deze vakantie en Nick heeft bijvoorbeeld ook art-books e.d. gekocht, dus zoek je unieke anime/games boeken die niet meer normaal te koop zijn, ga dan zeker naar de Book-Off!

We moesten terug naar Harajuku station omdat we daar met Mami hadden afgesproken (zie rechts Shibuya Crossing by night).
Mami was namelijk zo lief voor ons dat ze tickets voor het Ghibli museum geregeld had terwijl de internationale tickets allang uitverkocht waren.  Via Thomas, een collega van Nick, die ook naar Japan was geweest (afgelopen zomer), kwamen we in contact en waren natuurlijk superblij dat ze ons wilde helpen :D!
We hebben even gewacht voor het station maar ze was er niet. Nick had gelukkig de optie met zijn telefoon om voor een paar euro internet te kunnen krijgen en zo kwamen we erachter dat ze nog druk bezig met werk was en dat we beter in de buurt van haar werk konden afspreken, dus daar liepen we heen. Ze moest ook helaas weer terug naar werk toe, dus we hebben die avond alsnog met z'n tweetjes doorgebracht.


Nick en ik hadden allebei zin in sushi en wat we allebei erg leuk vinden is conveyer-belt (rolband) sushi. Ik heb toen bij een 7/11 winkeltje gevraagd of ze er eentje in de buurt wisten (of een poging toe gedaan) en ze wisten ons uit te leggen waar er een zat, namelijk in de buurt van Meiji-dori crossing. Zo gezegd, zo gedaan, we liepen dus richting Heiroku Sushi. Het zat er wel vol dus we moesten even wachten. Er zaten ook redelijk veel buitenlanders, blijkbaar was het restaurant goed beoordeeld op TripAdvisor.
Ik zelf vond het eigenlijk maar een 'gemiddelde' plaats. Ze hadden niet erg enorm veel keuze en de bediening leek een beetje nors en ook het toetje kwam zonder schaamte rechtstreeks uit een voorverpakking uit de diepvries. Het blijft echter wel grappig dat je zelf schoteltjes van een rolband af kan halen en het is altijd leuk om te zien wat er op de 'fancy' schoteltjes zit of dat er ook iets bij zit wat je totaal niet herkent of niet zou durven eten.

Na onze maaltijd zijn we weer richting het hotel gegaan om op te laden voor de volgende dag!


'Buit' van de dag met o.a. een supergoedkope 2e hands artbook van Gokinjo Monogatari en de gachapon pindakip!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen