maandag 7 december 2015

Dag 8: (Reis naar) Kyoto en Nishiki Market

Tokyo was uiteraard niet de enige grote stad die we in Japan wilden bezoeken. Een eerste Japan reis kan niet zonder Kyoto en Osaka te missen. En hoe kom je daar dan? Nou, met de Shinkansen: de hogesnelheidstrein.

Alles eenmaal ingepakt (even plannen en puzzelen met zoveel gekochte spulletjes), zijn we naar Tokyo centraal station gegaan en vanaf daar hebben we de trein geboekt. Dat was nog wel stressen: het station is echt uber-druk en de bewegwijzering van waar je nou precies moet zijn voor deze tickets is ook niet enorm duidelijk. We hadden toch wel geluk dat we in een keer voor de goede balie stonden. Omdat Nick liever zekerheid had hebben we reserved-tickets gekocht.
De trein die we namen was de 'Nozomi', dit is de snelste trein op de lijn naar Osaka. Hij kan wel 300 kilometer per uur gaan, wauw, dat is nog eens wat anders dan onze Nederlandse intercity's. Overigens kun je op de Sushi Times er een leuk artikel over lezen!
Kyoto ligt 476 kilometer van Tokyo vandaan en we hadden ook nog wat tussenstoppen, dus naar verwachting waren we na de lunchtijd in Kyoto. Omdat we reserved tickets hadden, kregen we specifieke stoelen/treinstel toegewezen, maar dat was niet moeilijk te vinden.
De trein was vrijwel leeg toen we er in stapten, later kwam er een Engels gezin en een paar anderen bij, maar onze coupe was vrij rustig. De trein is ook vrij luxe: je kan een gordijn naar beneden trekken tegen de zon, er is veel beenruimte en ook de ruimte in gangpaden is ruimer. In het halletje bij de ingang waren natuurlijk vendingmachines en verschillende WC's. Toen ik er langsliep, stonden een paar mensen er zelfs te kletsen (waarschijnlijk omdat Japanners gewend zijn stil te zijn in het treinstel zelf).

En natuurlijk zie je vanuit de trein weer een heel ander stuk van Japan. Eerst langs de buitenste rand van Tokyo en daarna dorpjes, afgewisseld met natuur en..bergen. Zo'n geluk dat het mooi weer was!

De Bento Box die we vooraf kochten was helaas niet erg lekker, Nick wou iets gezonds nemen en dus kregen we allemaal rare groentes..en rijst..en aardappels. De volgende keer zoeken we een betere bento-box uit (of gewoon lekkere broodjes ofzo)! Maar we waren ook vrij snel al in Kyoto. Met zo'n vaart kan dat ook niet anders. Daar stond weer een andere uitdaging te wachten: hoe komen we bij het hotel. Kyoto is gelijk al vanaf de eerste stap heel anders..eigenlijk gewoon een stuk ouderwetser. Ze hebben maar een paar metro-lijnen door de stad lopen en de rest moet je met de bus doen. We hadden wel geluk dat ons hotel vrij dicht bij een metro-station lag, pfieuw!
Eenmaal bij het hotel, waren we eigenlijk wat te vroeg en onze kamers waren nog niet opgemaakt. We konden gelukkig wel onze koffers achterlaten, daarna zijn we een kopje thee gaan halen. En Nick had natuurlijk weer geluk dat ook hier op de hoek van de straat een Starbucks was en daarnaast zaten er in dezelfde straat ook 3 kleine supermarktjes dus we konden altijd wel ergens terecht als we wat nodig hadden.
Na onze uitgebreide pauze ging we terug naar het hotel en bleken onze koffers al naar onze kamer te zijn gebracht! Ook deze hotelkamer had een fancy toilet en mini-bad en het bed was ook nog best groot. Jammergenoeg was er geen ijsblokjes machine op de gang, maar wel beneden bij de lobby.

We hebben ons even verfrist en zijn toen opweg gegaan naar 'downtown' Kyoto: Nishiki Market. dit is een smalle overdekte markt met kraampjes en winkels die van alles interessants aanbieden. Eten waarvan je moet raden wat het is bijvoorbeeld. Omdat het zo smal was, was het ook al snel stampvol en kom je er met kleine stapjes doorheen, maar het is niet heel erg aangezien je toch je ogen uitkijkt.


Nishiki Market is verbonden met de rest van het grote winkelcentrum van 'centraal' Kyoto. En natuurlijk kwam je naast winkels ook zo opeens een tempeltje tegen. En ze hadden weer hele andere winkels, het lijkt iets traditioneler. Dat klopt ook wel met de rest van de stad...Kyoto is immers vroeger de hoofdstad van Japan geweest voor een lange tijd. En dus gaat het hier wat minder om het ubermoderne, en wat meer om het simpele leven en de beleving van religie en oudere waarden.


Na ons bezoek aan de stad, hadden we natuurlijk honger en zijn we op zoek gegaan naar een restaurant. De laatste poging om iets te vinden d.m.v. onze reisgids..dit bleek lastiger dan gedacht. Ook bleek achteraf dat het restaurant wat we zochten deel van een Ryokan (traditioneel Japans hotel) was en toen we er eenmaal waren vroeg een vriendelijke dame of we gereserveerd hadden. Nope...dus toen zijn we toch maar weer gewoon restaurantjes onderweg en in de buurt gaan zoeken. We kwamen langs een die vrij druk leek en waar ze tempura (gefrituurde) gerechten hadden. Daar had ik echt heel veel zin in, dus we zijn in volle hoop naar binnen gegaan. Na even te wachten waren we aan de beurt en kregen we een plek aan de 'bar'. Het bestellen van het eten was ook niet ven makkelijk. Ikzelf ging veilig voor groente en kaas (! yum!), maar Nick was avontuurlijk en heeft een set besteld met allerlei gerechten. Echter probeerde de ober iets aan ons uit te leggen. We verstonden er helaas niks van en snapten niet wat hij bedoelde. We hebben maar geantwoord met 'oke', want ja...wat moet je anders :P.

Dat avontuurlijke, dat heeft Nick geweten, want hij kreeg echt de raarste dingen. O.a. een of andere baars en inktvis-tentakeltjes met gember smaak. We kregen er verder een soort groente (witte koel/radijs achtig) bij wat vreemd smaakte, maar waar je een soja-saus over heen moest gooien en dan was het wel redelijk te doen. Mijn gefrituurde asperge, aubergine en kaas waren overigens echt heerlijk en van de umeshu (zuur-zoete pruimenwijn) was ook goed te genieten,"gochisōsama deshita".
Na het eten hebben we lekker saai uitgerust in het hotel en onze plannen voor de volgende dag
gemaakt :).

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen