woensdag 23 december 2015

Dag 9 - deel 2: Fushimi Inari Taisha

Na Arashiyama zijn we naar de andere kant van Kyoto gereisd en uitgestapt bij station Inari. We hadden nog niet geluncht dus we zijn eerst richting een supermarktje gewandeld en hebben daar op een stoepje zitten eten want bankjes om openbaar ergens te lunchen, dat kennen ze in Japan niet echt. De bezoekers van de supermarkt keken ons dan ook een beetje vreemd aan, maar het is wel een manier om goedkoop en snel te lunchen.

Daarna liepen we richting de Fushimi Inari shrine, een van de bekendste plaatsen in Japan en iets waar ik ook erg naar uitkeek om te bezoeken. Het is de grootste shrine gewijd aan Inari, de god van vossen, vruchtbaarheid, landbouw, handel, rijst, thee, sake en succes en voorspoed in het algemeen. Je kunt je dus voorstellen dat dit een belangrijk en bekende god is binnen de Shinto religie die aardig wat aanbeden wordt of werd.

poort 1
poort 2

Het gebied wat deze shrine inneemt strekt erg wijd en hoog. De hoofddelen staan natuurlijk op de begane grond, met de standaard tempel-onderdelen.
Maar de rest van de shrine gaat een stuk omhoog, de berg op. De Fushimi Inari shrine staat bekend om zijn vele poorten. Beter gezegd: er is een heel pad van poorten ontstaan van ongeveer 4 kilometer lang, de hele berg over. Omdat Inari de god van handel was, zijn/worden de poorten gedoneerd door bedrijven. Op de achterkant van de poorten staat de naam van de donateur en de datum van donatie.

Het was geen straf om de hele berg op en af te wandelen, de poorten en de omgeving is schitterend. Af en toe was er op een plateau een kleine stop met een of meerdere mini-shrines of een plek waar je wat kon drinken of souvenirs kon kopen.


Iets wat je steeds ziet terugkomen zijn de kitsunes, de vossen die als de boodschappers van Inari worden gezien.


Natuurlijk was het erg druk, maar hoe hoger we liepen hoe rustiger het ook werd en hoe meer natuur er ook te zien was om ons heen, dus de wandeling was het zeker waard.


De trein terug was ook erg druk, dus eenmaal terug in het hotel hebben we even uitgerust, ook omdat het natuurlijk nogal een stuk wandelen was allemaal. Daarna hadden we nog wat tijd over en wilden we het bekende 'Philosophers path' lopen, maar het was echt heel erg donker langs het pad en heel erg rustig, dus het was meer een beetje een 'enge' halloween ervaring dan wat anders. Dat kun je dus beter bij dag gaan lopen (wat het reisboekje ook zegt >_< wat een prut ding). In ieder geval kwamen we wel een leuk noodle-restaurantje genaamd 'Omen' tegen aan het einde van het pad. 


Naast dat je er kon eten, verkochten ze ook hun kruiden en noodles om mee te nemen. De noodles werden geserveerd met veel soorten groentes die allemaal erg mooi gepresenteerd waren. Ook de plakjes beef waren erg lekker er bij. Je kon zelf je kruiden kiezen (zie foto rechtsboven) waarbij ze heel schattig uitlegden wat voor een smaak het was (hihi, blije pepertjes).

Hierna zijn we weer met de bus teruggereisd en hebben ook nog meegemaakt dat de buschauffeur gewisseld werd onderweg. De ene buschauffeur is de andere niet, zo hadden we op de heenweg een lange reis tijdens de spits waarbij de chauffeur steeds 'shimasu' riep elke keer dat hij weer een stukje kon rijden, wat waarschijnlijk een afkorting is van dat 'hassha shimasu' zei: zoiets als 'we gaan weer'. We vonden het echt hilarisch want op het stukje, heeft hij het misschien wel honderd keer gezegd. De chauffeur op de terug weg was wat stiller. Het leuke is wel dat je met de bus van alles in Kyoto kan bekijken zonder dat je uitgeput wordt...dat waren we namelijk na die hele lange dag wel :).

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen