vrijdag 1 januari 2016

Dag 11: Kiyomizu-dera en wandeling door Kyoto

Nog een zonnige dag, we hadden zoveel geluk! Het was tijd om nog een andere toeristische trekpleister te bekijken: de Kiyomizu-dera.

We namen de trein naar maar een halte verderop en besloten langs de rivier te gaan wandelen naar het zuiden. Dit was een leuke afwisseling, de rivier is breed licht wat lager en dus is het een heel ander uitzicht opeens (geen drukke stad meer).



Na een tijdje zijn we links-af geslagen en liepen we een straat omhoog de berg Otowa-san op. Het leek in eerste instantie nog erg rustig, maar hoe hoger we kwamen, hoe meer mensen we zagen. Het was ontzettend druk, drukker dan waar dan ook in Japan ik geweest ben...althans zo voelde het.

als je het complex oploopt kom je eerst bij de poort aan en daarna loop je nog verder omhoog, hierbij kun je al goed zien hoe groot het hoogte verschil is, de tempel is immers op een berg/rots gebouwd.


De Kiyomizu-dera is een boeddhistische tempel uit het jaar 778, de huidige gebouwen zijn gemaakt in het jaar 1633. Bijzonder aan de constructie is dat er geen enkele spijker gebruikt is, alles is precies zo gemaakt dat het inschuifbaar was en leunt op elkaar (zie links).
Maar het meest spectaculaire is nog wel het uitzicht.


Je kunt naar de andere kant van de inham lopen en daar is een kleine pagoda. Gelukkig is het pad daarna toe een stuk rustiger dan de andere kant op. Beneden de tempel is namelijk een kleine waterval waar drie stromen water in een vijver vallen. Je kan het water opvangen en drinken, folklore doet geloven dat het water wensen zou kunnen vervullen. De tempel heeft zijn naam te danken aan het water, kiyomizu betekent namelijk "helder/puur water". Er stond een lange rij, en we hebben het water drinken over geslagen omdat ik wel even zat was van de drukte.

We liepen verder naar een traditioneel stukje Kyoto ten noorden van de tempel. Dit deed me echt denken aan de films en anime die het oude Japan laten zien. Oude gebouwtjes, trappetjes, parasols etc.
 Natuurlijk zijn er ook enorm veel souvenirwinkels. Een van de artikelen die ons opviel in Kyoto was eentje met artikelen gemaakt van kimono-achtige stof. We zagen er een paar bij Nishiki Market en Nick kende het al omdat die in 2011 dergelijke souvenirs had meegenomen. Desalniettemin keek ik mijn ogen uit, ze hadden allerlei schattige dingetjes er mee gemaakt, echt schitterend. Het duurde erg lang, maar uiteindelijk hebben we een paar seizoens-tafereeltjes meegenomen en een aantal dieren voor Nicks familie.
Na de winkels kwamen er nog een aantal pleintjes en tempels, waaronder eentje met een heel groot buddha beeld, maar we zijn er niet naar binnengegaan.

Via-via kwamen we weer uit bij de rivier die we overstoken. Nick had honger dus we hebben even bij de McDonalds gezeten en zijn daarna verder gelopen dwars door de stad heen en hebben nog wat winkeltjes bezocht en aan het einde weer wat gegeten.
Na energie bijgetankt te hebben liepen we (nog) verder, met bestemming het keizerlijk paleis en het bijbehorende park. Ondertussen kwamen we ook langs een wijk van Kyoto waar de huisjes wat meer westers leken dan de rest, eerlijk gezegd zag ik ook meer buitenlandse restaurants hier dan elders, maar misschien viel het me gewoon iets meer op dan wat er in Tokyo is.
Het keizerlijk park en paleis is natuurlijk weer 'belachelijk' groot en wijds (1300x700 m). Voordat de keizer in Tokyo kwam wonen in 1869, verbleef hij in Kyoto. De gebouwen zijn van binnen te zien d.m.v. rondleidingen, maar we hadden juist wat behoefte aan rust, dus we zijn gewoon op ons gemak het park rondgelopen.
Ten oosten van het park ligt de rivier en ten hoogte van het paleis ligt een brug waar je met stenen de rivier kan oversteken, een erg leuke plaats om even te zitten en te genieten.



De Kamo-rivier stroomt door de oostkant van de stad en het is heerlijk om er langs te wandelen. Aangezien we nog tijd over hadden voordat het etenstijd was, maar we te weinig energie over hadden om echt nog iets te doen, zijn we dus maar langs de rivier naar het zuiden gewandeld. Eerlijk gezegd had ik het niet verwacht maar we kwamen allerlei leuke dingen tegen.
Zo spotte Nick een ijsvogel, en liep er een muskusrat rond en tijdens dat we even pauzeerden bij een van de watervallen zagen we een aantal mensen vogels, beter gezegd buizerds, voeren met patat. Dat was best wel gaaf om te zien.
Na een lange tijd hebben we uitgerust bij een Starbucks die uitkeek op de rivier en daarna zijn we de stad in gegaan om een plaats te zoeken om te eten. Op een of andere manier konden we niks leuks vinden en zijn we nog maar een keer sushi gaan eten (helemaal niet erg natuurlijk) bij een rolband-sushi-restaurant. Waar het overigens erg druk was, we waren precies op tijd binnen voordat er een lange rij ontstond.


Er was iets meer keuze dan in het restaurant in Tokyo, maar omdat we tijdens 'spitstijd' er aten was het wel iets minder relaxt voor mijn gevoel.
Met onze buikjes vol, besloten we terug te lopen naar het hotel maar natuurlijk hebben we eerst nog genoten van een aantal spel-arcades. Onderweg kwamen we ook opeens een vitrine tegen met grote beelden van de anime Ah My Goddess, dat was een leuke verrassing. Het bleek dat er een grote anime/manga/merchandise winkel zat waar we zijn gaan kijken en we wat leuke dingetjes gekocht hebben. Helaas heb ik in Kyoto geen foto's gemaakt van onze aankopen, maar achteraf thuis wel. De vosjes komen nog van de Fushimi-Inari Taisha en het hertje-knuffeltje uit Nara.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen